Rosiczka maleńka - Drosera pygmaea

Rosiczka skręcona - Drosera scorpioides

Większość roślin okres spoczynku przechodzi zimą. Jest to dla nas naturalne - zimą spada ilość światła, pojawiają się ujemne temperatury, z zamarznietej ziemi prawie nie da się pobierać wody, trudniej jest złapać jakiegoś owada. Co jednak zrobić, gdy żyje się w klimacie, w którym lato także nie jest zbyt sprzyjającym okresem do życia? Gdy wilgotność otoczenia spada do zaledwie kilku procent, nie pada deszcz, a promienie słoneczne stają się zabójcze? Da sie wtedy żyć? Otóż da. Metodę na przeżycie w takim klimacie "opracowały" rosiczki pigmejskie. Skoro próby w zabójczo gorącym klimacie sprawiają tyle problemów postanowiły, że w tym okresie będą przechodziły okres spoczynku, natomiast w czasie zimy, która daje lepsze warunki (najniższe temperatury zbliżaja się "zaledwie" do zera, woda jest i do tego nie zamarznięta (deszcze), promienie słoneczne nie są tak silne, a przy temperaturach nie spadających poniżej zera są owady), będą rosły.

Nasłonecznienie
Są to rośliny pochodzące z australijskich pustyń, więc wymagają bardzo jasnego stanowiska. Niektóre wrażliwe gatunki wymagają doświetlania zimą.

Podlewanie
Zimą podlewamy jak normalne rosiczki - rośliny powinny stać w wodzie. Latem mniej wrażliwe rośliny możemy hodować tak samo, natomiast bardziej wrażliwe gatunki - po wprowadzeniu w okres spoczynku - podlewajmy sporadycznie - tylko tyle, by roślinki przeżyły.

Wilgotność otoczenia
Zimą roślinom wyższą wilgotność zapewni mokre podłoże - 40 do 80% stężenie pary wodnej. Nie podwyższajmy im wilgotności powietrza zimą i nie zraszajmy: przy wilgotności 80 - 100% rośliny zginą.

Temperatura latem
Jeśli latem nie przekroczymy temperatury 21 stopni to część bardziej odpornych gatunków możemy hodować przez cały rok. Jeśli jednak temperatura przekroczy 25 stopni powiniśmy wprowadzić je w okres spoczynku. Dotyczy to także żadszych gatunków.

Temperatura zimą
Chłodna temperatura pokojowa. Rośliny te najlepiej rosną w temperaturze 5 do 20 stopni.

Nawożenie
Nigdy nie nawozimy roślin owadożernych.

Przesadzanie
Rosiczki te są małe i z reguły przesadzamy je tylko w nagłych wypadkach. Mają one długie korzenie i nie lubią ich naruszania. Najlepiej zrobić to po wyprodukowaniu przez nie rozmnóżek (gemm). Nie przesadzajmy rzadkich i wrażliwych gatunków. Skład podłoża zależy od gatunku: niektóre można hodować w samym torfie, niektóre wymagają torfu z piaskiem w stosunku 1:1, 1:2 lub 1:3, a część gatunków można hodować nawet w samym gruboziarnistym piasku.

Rozmnażanie

Z nasion - niektóre same zawiązują nasiona, niektóre wymagają zapylenia. Nasiona wysiewa się na wilgotnym podłożu i ustawia w ciepłym (25 stopni) i bardzo jasnym miejscu;

gemmy - są to przekształcone liście, które służą do rozmnażania się rosiczkom pigmejskim (z wyjątkiem Drosera glanduligiera, ktora gemm nie produkuje). Tworzą się one w centrum rośliny. Gdy gemmae dojrzeją i zaczną "odchodzić" od rośliny macierzystej możemy je stamtąd zabrać i umieścić je na powierzchni wilgotnego podłoża. Mają one łódkowaty kształt i na podłoże powinny byc kładzione własnie jak lódka na wodę. Pod wpływem światła i wysokiej wilgotności w ciągu kilku dni do kilku tygodni wyrastają z nich dorosłe rośliny. Od czasu wysiania opiekujemy się nimi jak dorosłymi roślinami. Gemmae mają dość krótki "okres ważności" i jeśli chcemy je przechowywać przez dłuższy czas musimy je umieścić je w temperaturze 0 - 5 stopni w wilgoci.

Kwtnienie
Rośliny z tej grupy mają z reguły bardzo ładne kwiaty, często pędy kwiatowe są większe od samych roślin.

Uwagi
Drosera mannii, Drosera nitidula, Drosera paleacea, Drosera pygmaea, Drosera pulchella, mieszańce i jeszcze kilka gatunków nie wymagają zimowego okresu spoczynku i przy temperaturze nie przekraczającej 25 stopni mogą być hodowane na podstawce z wodą przez cały rok.
Drosera grievei, Drosera lasiantha, Drosera nivea, Drosera scorpioides, Drosera silvicola, Drosera stelliflora, Drosera androsacea, Drosera helodes, Drosera echinoblastus i Drosera leioblastus wymagają suchego okresu spoczynku. Jeśli jendak roślina rośnie normalnie, to nie wprowadzajmy jej w spoczynek na siłę. Sama pokaże nam, że chce odpocząć.

Problemy
Często giną w okresie suszy (zwłaszcza starsze egzemplarze).

Stopień trudnoœci uprawy
Rosiczki te mogą sprawiać problemy. Mają one dość złożony cykl życiowy, część gatunków pod niektórymi względami różni się od innych. Wymagają sporo uwagi. Niemniej niektóre gatunki nie są - jak na rośliny owadożerne - trudne w hodowli.

Wysokość

Szerokość
Rosiczki te mają niewielkie rozmiary. Ich średnica sięga od kilkunastu do kilkudziesięciu milimetrów.